Milli Eğitim Bakanlığı açık açık söylüyor: Okullarda velilere ek mali yük getirilecek uygulamalara izin verilmeyecek, yardımcı kaynak kitap alımı dayatılmayacak, okul ihtiyaçları için velilerden para istenmeyecek…
Ama gelin görün ki sahadaki tablo başka!
Bakanlık başka konuşuyor, bazı okullarda başka bir düzen işliyor. Velilerden para isteniyor, kaynak kitaplar için ücret talep ediliyor, hatta “kendi rızamla alıyorum” anlamına gelen dilekçeler imzalatılıyor.
Eğitimde fırsat eşitliği zaten tartışmalı hale gelmişken, şimdi bir de parası olanın çocuğu ile olmayanın çocuğu arasında yeni bir ayrım yaratılıyor.
Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin, öğrencilerin Bakanlık tarafından dağıtılan ücretsiz ders kitaplarını kullanabileceğini ve yardımcı kaynak konusunda velilere yük getirilmemesi gerektiğini ifade ediyor.
Peki uygulama? Bazı okullarda velilere kaynak kitap listeleri gönderiliyor ve bu kitapların alınması isteniyor. Üstelik bununla da yetinilmiyor.
Gaziantep'ten gelen bilgilere göre, bazı velilere “Veli Bilgilendirme ve Rıza Dilekçesi” gönderilmiş. Dilekçede özetle, Bakanlığın ders kitaplarını karşıladığı ancak velinin kendi isteğiyle çocuğuna kaynak kitap aldığı belirtiliyor.
Yani kaynak kitabı alması istenen veliye, bir de “Ben bunu kendi isteğimle aldım” dedirten bir belge imzalatılıyor.
Ne güzel memleket! Dayatma yok… Ama kitap alınacak! Para istenmiyor… Ama 9 bin lira ödenecek!
Üç turnikenin faturası çocuklara mı çıkıyor?
Asıl şaşırtıcı iddia ise okul girişlerindeki turnike uygulamasıyla ilgili. Bazı okullarda okul girişlerine turnikeler yerleştirildiği ve öğrencilerin kart olmadan okula alınmayacağının velilere bildirildiği ileri sürülüyor. İddiaya göre turnike sisteminin masrafı için öğrencilerden 6 bin lira isteniyor.
Şimdi sormak gerekiyor: Devlet okulunun girişine konulan turnikelerin parasını öğrenci neden ödesin?
Bir çocuğun okula girebilmesi için ailesinin para ödemesi nasıl açıklanabilir? Eğitim hakkı kartın bakiyesine, velinin cüzdanına bağlanabilir mi?
Burada mesele yalnızca 6 bin lira değildir.
Mesele, devlet okulunun giderek velinin cebine bakar hale gelmesidir.
