Değişim ya başarılacak ya da eski siyaset anlayışı varlığını sürdürecek!
14-15 Kasım günleri, Türkiye siyasetinde değişim arayışının önemli dönüm noktalarından biri olarak kayda geçiyor. Yeni Parti’nin Kuruluş Kurultayı’nın ilk gününde Genel Başkan, ikinci gününde ise Parti Meclisi ve Bilim Kurulu seçilecek.
Kurultaya gelinceye kadar önemli bir değişim süreci yaşandı. İlçe ve il başkanları doğrudan üyeler tarafından seçildi. Bir hafta önce de Genel Başkan, üyelerin yetki devriyle gerçekleştirilen ön seçimden başarıyla çıktı.
Siyaseti yeniden yurttaşa vermek ve değişimi hayata geçirmek iddiasıyla yola çıkan Yeni Parti ve Genel Başkanı Özgür Özel, şimdi daha zorlu bir sınavla karşı karşıya.
Parti içerisinde eski siyaset anlayışını temsil eden güç odaklarını etkisizleştirmek kolay olmayacak gibi görünüyor. Ancak bunun yolu açık: Söz ve karar yetkisini tabana vermek, üyeyi siyasetin gerçek öznesi hâline getirmek.
Üyeler ve seçmenler, değişimin ancak bu şekilde gerçekleşebileceğinin farkında. Değişim talebi kurultay salonuna da yansımış durumda. Salonda yer alan “Abdi ağalarına karşı İNCE MEMED olmaya geldik” pankartı, yalnızca bir slogan olarak değil, parti içindeki eski siyaset anlayışına yöneltilmiş bir eleştiri olarak okunmalıdır.
Parti yönetici kadrolarının üyeler tarafından seçilmesi önemli bir adımdır. Ancak değişim bununla sınırlı kalamaz. Milletvekili adaylıklarında ve belediye başkanlığı adaylıklarında da ön seçim temel ilke ve zorunluluk olmalıdır. Hiçbir makam bu demokratik tercihin dışında tutulamaz.
Milletvekilliğini bir meslek gibi gören, siyasi makamları ömür boyu sürdürmek isteyen ve bu anlayışta ısrar eden siyasetçilerle hesaplaşılmadan değişimin tamamlanması mümkün değildir. Siyaset, belli kişilerin sürekli yer değiştirdiği bir makam paylaşımı değil, yurttaşın iradesinin temsil edildiği bir kamu hizmetidir.
Siyasetçilerin kolayca parti değiştirebilmesinin temelinde de parti tabanından kopuk bir yetki anlayışı yatmaktadır. Üyenin söz sahibi olmadığı, karar mekanizmalarının dar kadroların elinde toplandığı bir siyasi yapıda aidiyetin ve ilkesel bağlılığın zayıflaması kaçınılmazdır.
Kuruluş Kurultayı bu bakımdan gerçek bir dönüm noktasıdır.
Yeni Parti, ortaya koyduğu değişim iddiasını kurumsallaştırabilecek mi? Söz ve karar yetkisi gerçekten üyeye mi verilecek, yoksa eski siyaset alışkanlıkları yeni isimler ve yeni kadrolarla varlığını mı sürdürecek?
14-15 Kasım Kurultayı’nın önündeki temel mesele budur.
Kurultayın sloganı “Türkiye YENİ’leniyor” ile, ya değişim gerçekten başarılacak ya da değişim söylemi sözde kalacak ve eski siyaset kalıpları varlığını sürdürecektir.
