İnsanın çaresizliğinden daha kolay para kazanılabilecek bir şey var mı?
Bir düşünün. Sevdiğiniz insan sizi terk etmiş, geri dönmesini istiyorsunuz. Evliliğiniz yolunda gitmiyor, bir çıkış yolu arıyorsunuz. İşleriniz ters gidiyor, başınıza gelenlere anlam veremiyorsunuz. Tam da böyle bir dönemde karşınıza biri çıkıyor ve bütün sorunlarınızın çözümünün kendisinde olduğunu söylüyor.
Üzerinizde büyü varmış. Kısmetiniz bağlanmış. Sevdiğiniz insan aslında sizi seviyormuş ama aranıza birileri girmiş. Neyse ki bütün bunları düzeltebilecek birileri varmış!
Tabii belirli bir ücret karşılığında…
Ne kadar kolay değil mi? Hayatın bütün karmaşasını birkaç cümleyle açıklamak, ardından çözümün fiyatını belirlemek.
Son yıllarda sosyal medyada kendisini medyum, manevi danışman ya da hoca olarak tanıtan bazı kişilerin kurduğu düzen tam da bunun üzerine işliyor. Önce insanların umutlarına sesleniliyor, ardından korkuları harekete geçiriliyor. Sonra da o korkudan kurtulmanın bedeli isteniyor.
Üstelik mesele yalnızca birkaç bin lira karşılığında hazırlanan muskalarla sınırlı değil. Bazı soruşturmalarda insanların özel bilgilerinin kullanılarak tehdit edildiği, işlemden vazgeçmek isteyenlerden bile para talep edildiği ortaya çıktı.
Kasım 2025’te İstanbul merkezli yürütülen bir soruşturmada 56 mağdurdan yaklaşık 6 milyon lira haksız kazanç elde edildiği açıklandı. Şubat 2026’da Tekirdağ merkezli başka bir soruşturmada ise 236 kişinin yaklaşık 46 milyon lira dolandırıldığı bildirildi.
Milyonlarca lira…
Birilerinin umutsuzluğu, bir başkasının kazanç kapısına dönüşmüş.
İşin daha düşündürücü tarafı ise bu olayların artık yalnızca sosyal medya reklamlarında ya da adliye dosyalarında karşımıza çıkmaması.
Geçtiğimiz günlerde bir televizyon programında gündeme gelen Şahmeran iddiasını hatırlayın.
21 yaşındaki genç kadının ailesi, kızlarının kendisini Şahmeran olarak tanıttığı öne sürülen bir kadınla tanıştıktan sonra değiştiğini iddia etti. Annenin anlatımına göre söz konusu kadın, 800 yaşında olduğunu söylüyor ve yılanlarıyla ilgili olağanüstü güçlerden bahsediyordu.
İddiaların odağındaki kadın ise hakkındaki suçlamaları reddetti. Genç kadın da ailesinin anlatımına karşı çıkarak evden kendi isteğiyle ayrıldığını söyledi. Dolayısıyla ortada doğrulanmış bir dolandırıcılık veya büyü yoluyla kandırma vakasından değil, tarafların birbirinden farklı açıklamalarından söz ediyoruz.
Ancak beni düşündüren, bu olayda kimin ne söylediğinden daha geniş bir mesele.
2026 yılında, televizyon ekranlarında hala bir insanın kendisini 800 yaşında bir mitolojik varlık olarak tanıttığı iddiasını tartışıyoruz.
Üstelik bu tür anlatımlar yalnızca bir televizyon programının konusu olarak kalmıyor. Kimi zaman insanların kararlarını, aile ilişkilerini ve hayatlarını etkileyebilecek kadar ciddiye alınabiliyor.
Peki, biz ne zaman hayatımızdaki sorunların çözümünü görünmez güçlerde aramaya başladık?
Bir ilişki bittiyse mutlaka büyü mü yapılmıştır? İşlerimiz yolunda gitmiyorsa kısmetimiz mi bağlanmıştır? Hayatımızda yaşadığımız her olumsuzluğun arkasında birilerinin yaptığı gizli işlemler mi vardır?
Bazen bir insan artık bizi sevmiyordur. Bazen bütün çabamıza rağmen istediğimiz işi elde edemeyiz. Bazen de hayat, planladığımız gibi gitmez.
Bunları kabul etmek kolay değil. Ama kabul etmek istemediğimiz her gerçeğin yerine doğaüstü bir açıklama koyarsak, kendi hayatımızın kontrolünü de yavaş yavaş başkalarına bırakmaz mıyız?
Bir de işin toplumsal tarafı var.
Böyle olaylar gündeme geldiğinde hemen aynı cümleleri duyuyoruz. “Bu devirde buna inanan mı kaldı?”, “İnsan nasıl böyle kandırılır?”
Oysa insanları küçümsemek, bu düzenin neden var olduğunu açıklamıyor.
Çaresiz kalan insan bazen gerçeği değil, duymak istediği ihtimali arıyor. Sevdiği kişinin geri döneceğine inanmak istiyor. Başına gelen kötü olayların bir sebebi olduğunu düşünmek istiyor. Belki de en çok, yaşadığı sorunların kolayca çözülebileceğini duymaya ihtiyaç duyuyor.
İşte tam da bu noktada bazıları devreye giriyor.
Önce insanın yarasını buluyor, sonra o yaraya bir fiyat biçiyor.
Bir süre sonra verilen para yetmiyor. Yeni bir işlem gerekiyor, yeni bir muska hazırlanıyor, yeni bir tehlike ortaya çıkıyor. Her seferinde biraz daha korku, biraz daha umut ve biraz daha para…
Bunun neresi maneviyat?
İnsanların inançlarını sömürmenin, korkularını kullanmanın, çaresizliklerini kazanca dönüştürmenin hangi tarafı manevi olabilir?
Elbette arkadaş ortamında içilen kahvenin ardından eğlencesine fal bakmak başka bir şey. Birkaç dakika gülüp geçmek, güzel şeyler duymak istemek anlaşılabilir.
Ama hayatımızın bütün kararlarını bir falcının söylediklerine göre vermek, sevdiğimiz insanı geri getireceğine inandığımız birine binlerce lira göndermek bambaşka bir mesele.
Çünkü falın geleceği kesin olarak bildirdiğine, büyüyle bir insanın iradesinin değiştirilebildiğine veya uzaktan yapılan sözde işlemlerle hayatın yönlendirilebildiğine ilişkin güvenilir bilimsel kanıt bulunmuyor.
Buna rağmen bu vaatlerin hala karşılık bulması üzerinde düşünmemiz gerekiyor.
Belki de artık yalnızca sahte hocaları, medyumları ve büyü vaatlerini değil, insanları bu kapılara götüren çaresizliği de konuşmalıyız.
Neden insanlar bir sorunu çözmek için önce kendilerine değil de başkalarının doğaüstü güç iddialarına güveniyor? Neden bir yabancının birkaç cümlesi, bazen insanın kendi aklından ve iradesinden daha etkili olabiliyor?
Bütün bunları konuşurken inançla istismarı birbirinden ayırmak zorundayız. İnsanların neye inandığından çok, bu inançların kimler tarafından ve nasıl kullanıldığına bakmalıyız.
Çünkü bir insanın inancı kendisine ait olabilir. Ama o inancı korkutmak, tehdit etmek ve para almak için kullanmak başka bir şeydir.
Ve belki de en önemlisi, insanlara yalnızca “Kanmayın” demek yerine neden kandırılabilecek kadar savunmasız kaldıklarını da anlamaya çalışmalıyız.
Sonuçta kimsenin geleceği bir başkasının elinde değil. Kimse birkaç kelimeyle bir insanın kaderini değiştiremiyor. Kimse bir muska hazırlayarak başka birinin sevgisini garanti edemiyor.
Ama bazıları bütün bunları yapabildiğine insanları inandırarak ciddi paralar kazanabiliyor.
Asıl acı olan da bu.
Birileri geleceği gördüğünü iddia ederken, aslında insanların bugün yaşadığı çaresizlikten kazanç sağlıyor.
Ve ben en çok şunu merak ediyorum:
Biz ne zaman kendi hayatımıza yön vermek yerine, hayatımızın yönünü bize para karşılığında söyleyen insanlara inanmaya başladık?