Deneyi kendisi üzerinde gerçekleştirdi
Henüz genç bir doktor olan Werner Forssmann, o dönemde oldukça riskli kabul edilen bir yöntemi denemeye karar verdi. Lokal anestezi uyguladıktan sonra kolundaki damardan bir kateter ilerleterek kalbinin sağ tarafına ulaştı.
Forssmann, kateterin kalbine ulaştığını kanıtlamak amacıyla röntgen çektirdi. Böylece kalbe damar yoluyla ulaşmanın mümkün olduğunu gösterdi.
Meslektaşlarından tepki aldı
Deney, dönemin tıp dünyasında büyük tartışmalara neden oldu. Forssmann’ın yöntemi başlangıçta ciddi eleştirilerle karşılandı ve yaptığı çalışma uzun süre hak ettiği ilgiyi görmedi.
Ancak ilerleyen yıllarda kalp kateterizasyonu, kalp hastalıklarının tanı ve tedavisinde önemli bir yöntem haline geldi.
27 yıl sonra Nobel aldı
Forssmann’ın öncü çalışması yıllar sonra yeniden değer kazandı. 1956’da André Frédéric Cournand ve Dickinson W. Richards ile birlikte Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü’ne layık görüldü.
Forssmann’ın 1929’da kendi üzerinde gerçekleştirdiği deney, modern kardiyolojinin gelişiminde önemli dönüm noktalarından biri olarak kabul ediliyor.
