“Torpil” kelimesini duyduğumuzda aklımıza hep aynı şey gelir. Birilerinin hak etmediği bir yere gelmesi, tanıdıkları sayesinde kapıları açması, adaletin yerini ayrıcalığın alması… Bu yüzden torpil, çoğu zaman kötü bir anlam taşır.
Ama bir de kimsenin konuşmadığı başka bir torpil vardır.
Hayatın sana yaptığı torpil…
Belki sevgi dolu bir ailede dünyaya gelmektir bu. Belki sağlıklı bir bedenle uyanabilmek, güvenli bir ülkede büyümek, iyi bir öğretmene rastlamak ya da tam vazgeçeceğin anda elinden tutan bir insanla karşılaşmaktır. Kimi zaman doğru zamanda doğru yerde olmak, kimi zaman da hiç beklemediğin bir fırsatın kapını çalmasıdır.
Bunların hiçbirini biz seçmedik.
Doğacağımız evi, anne babamızı, genetik mirasımızı, çocukluğumuzu ya da karşımıza çıkacak ilk fırsatları biz belirlemedik. Hayat, bazı insanlara daha en başından görünmez avantajlar sundu. Kimine güçlü bir destek, kimine cesaret veren insanlar, kimine de mücadele edebilmesi için gerekli şartlar…
Elbette emek vazgeçilmezdir. Başarı, çoğu zaman çalışmanın sonucudur. Ancak aynı emeği veren herkesin aynı noktaya ulaşamadığını da inkâr edemeyiz. Çünkü bazılarının yolunda görünmeyen köprüler vardır; bazılarının ise yürüdüğü yolun kendisi bile dikenlidir.
İşte bu yüzden, sahip olduklarımızla övünmeden önce biraz durup düşünmek gerekir. Belki de başarılarımızın içinde, bizim kontrolümüz dışında gelişen küçük mucizeler de vardır. Karşımıza çıkan insanlar, kaçırdığımız kazalar, aldığımız bir telefon, yapılan bir tavsiye ya da sadece doğru zamanda gelen bir şans…
Bunlar da hayatın sessiz torpilleridir.
Belki de en büyük olgunluk, sadece kendi emeğini değil, hayatın sana sunduğu bu görünmez ayrıcalıkları da görebilmektir. Çünkü insan, sahip olduklarının tamamını kendi başarısı sanmaya başladığında kibir doğar; ama biraz şükretmeyi öğrendiğinde tevazu büyür.
Belki bugün sahip olduğun en büyük torpil, sağlıklı olmandır. Belki seni seven insanların hala yanında olmasıdır. Belki de her şeye rağmen yeniden başlayabilecek gücü içinde taşımandır.
Hayat herkese aynı kartları dağıtmaz. Ama bazen elindeki kartların kıymetini fark etmek, oyunu kazanmaktan bile daha değerlidir.
Çünkü asıl torpil, birilerinin seni bir yere getirmesi değil; hayatın, tüm zorluklarına rağmen sana hala umut verecek nedenler bırakmış olmasıdır.